Τα ψητά λουκάνικα, το απάκι, αλλά και οι χοχλιοί θα γίνουν ανάρπαστοι. Έχουν περάσει Βράδυ γύρω στις δέκα, σε ένα ορεινό χωριό της Ανατολικής Κρήτης στη Ζήρο Σητείας, στα τέλη Οκτωβρίου. Κοιτάζω γύρω μου, δεν υπάρχει ψυχή. Αναρωτιέμαι που πάμε αλλά ο κρητικός φίλος, ο Γιώργος, με κρατά σε αγωνία. Ξαφνικά ανοίγουμε μία πόρτα και…