Γύρω από το καζάνι, ερασιτέχνες μουσικοί θα δώσουν το δικό τους τόνο. Μαντινάδες, χοροί, ευχές για την… καλόπιοτη και καλοξόδευτη ρακή. Η μία διαδέχεται την άλλη, ενώ η κρητική γαστρονομία προσφέρει ότι πιο απλό και συνάμα νόστιμο. Μία βουτυράτη γραβιέρα θα παίξει στα… ίσα τις ολόκληρες πατάτες ψημένες με τη φλούδα χωμένες μέσα στη στάχτη, τις λεγόμενες οφτές. Tα τα μεσάνυχτα όταν θα φτάσουν οι λουκουμάδες με μέλι και θα είναι λες και το γλέντι έχει μόλις ξεκινήσει. Φρέσκα καρύδια, ρόδια και μήλα θα συνοδεύσουν τη βραδιά μέχρι που κόντευε να φτάσει το πρωί. Και μαζί με όλα αυτά, το άρωμα της καζανιάς, που είναι τόσο ισχυρό και αναδύεται σε όλο το χώρο. Ακόμη και σήμερα το έχω ξεκάθαρα στο  μυαλό μου.

Από ένα τέτοιο καζάνι, θα παραχθεί το προϊόν της χρονιάς. Θα το προσφέρουν αλλά και θα το γευτούν στις γιορτές, στις  λύπες αλλά και στην καθημερινότητα τους. Και για αυτό ακριβώς είναι και τόσο σημαντικό.